مراحلی که می توان از طریق آن با فرد ارتباط روشنی برقرار کرد:[۱]
۱-بفهمیم که دیگران چگونه می فهمند: یونگ می گوید: «همه از چهار وجه ادراکی برخوردارند، بعضیها (اغلب مردان) در جنبه های حسی و اندیشه ای قوی تر هستند و گروهی دیگر (اغلب زنان) در جنبه های اساسی و شهودی قوی تراند». و معتقد بود بعضیها ممکن است بیشتر درونگرا و گروهی بیشتر برونگرا باشند و برعکس.
۲-آشنایی شیوه های ادراکی: یکی از ساده ترین راه های شناسایی شیوه هیا ادراکی دیگران این است که به کلمات، واژه ها و تصاویری که شخص مورد نظر از آن استفاده می کند دقیق شویم تا بفهمیم آنها را به کدام شیوه شنیداری، دیداری و یا احساس بیان می کند. این شناسایی برای درک منظور افراد نقش مهمی را ایفا می کند و به ما کمک می کند که منظور ارفاد را درک کنیم و هم نقطه نظر خود را به افراد انتقال دهیم.
۳-شرایطی را فراهم کنیم که دیگران ما را درک کنند: در این مرحله می توان از روش آزمایش و خطا استفاده کرد. اگرندانید مخاطب شما از میان روش های دیداری، شنیداری، احساسی، نوشتاری کدان را بیشتر می پسندد، می توانید در فواصل محبت با او گاهی لحظه یا مکث کنید و از او بپرسید: «آیا این نقطه نظر را قبول دارید؟» یا «آیا به نظر شما پیشنهاد من عملی است؟»
۴-استفاده همزمان از روش های مختلف ایجاد ارتباط موثر: می توان با توام کردن روش دیداری، شنیداری، احساسی و نوشتاری شیوه پیچیده تری در زمینه ادراک روی آورد که همپوشی ادراکی نامیده یم شود که به آن «رنگ کردن تصاویر کلمه» گفته یم شود. منظور این است که نظر موافق مخاطب خود را افزایش دهیم که خود بتواند امتیازان آن را ببیند و احساس کند.
۵-گوش دادن پویا: ارتباط واقعی زماین ایجا می شود که بخوبی به سخنان مخاطب خود گوش فرادهیم یعنی به گفته ها و طرز تلقی و نقطه نظرهای مخاطب خود گوش فرا دهیم، توجه کنیم که او چه منظوری دارد، درب اره آن چه احساسی دارد، به قالب ارجاعی او در مورد حرفی که می زند دقیق شویم… ما با توجه به بررسیهای خود به این نتیجه رسیده ایم که درک همدلانه، روش بسیار موثری است که می تواند تغییرات فراوانی در شخصیت ایجاد کند.
۶-توجه به معانی پنهان: ئاغلب ما هر جمله ای که به زبان می رانیم، به عمد یا غیرعمد مطلبی را حذف می کنیم و وقتی کسی با ما حرف می زند یا باید در باره آنچه حذف شده به حدس و گمان متوسل شویم و یا از او بخواهیم توضیخ بیشتری بدهد. باید بفهمیم و بدانیم که دقیقاً چیست که او از آن سردرنمی آورد. با گوش دادن پویا از سردرنیاوردن یا گیج شدن مخاطب خود مطلع می شویم اما این کافی نیست، به دانستن مطالب بیشتری نیاز داریم، باید دقیقاً از علت سردرنیاوردن و گیج بودن مخاطب خود آگاه باشیم. ازجمله راه های رسیدن به این مهم، اطلاع از معانی پنهان در پس پرده گفته مخاطب ما از طریق کلمه «چرا؟» و «چه؟» می باشد به شرط آنکه بصورت تحقیر، تنبیه و تهدید بیان شود.
در این بخش در باره شیوه های تصمیم گیری بحث می کنیم. به شما نشان می دهیم که چگونه از طرز تصمیم گیری دیگران مطلع شوید و بتوانید نقطه نظرهای خود را به شکلی مقاومت ناکردنی ابراز نماید.
مراحلی که از طریق آن می توان افراد را متقاعد کرد:[۲]
۱-چگونه به خواسته خود برسیم: گاهی ما از خواسته خود مطمئن نیستیم و نمی خواهیم با طرح خواسته ای احتمالاً بی جا رفتاری احمقانه از خود به نمایش بگذاریم. اما در مواقعی از خواسته خود آگاه هستیم اما از عواقب سوال کردن می ترسیم. می ترسیم که به ما بگوبند که پرسش نامربوطی را طرح می کنیم، می ترسیم سوال ما را غیرقابل قبول بدانند یا آن را بی تناسب و یا غیرممکن اعلام نمایند اما پافشاری کلید اصلی و حلال مسئله است. بعبارت دیگر رد کردن قدمی به سوی پذیرفتن است. شکست خوردن بخشی از موفق شدن است
۲-چگونه به یک نقطه نظر جالب برسیم: وقتی می خواهید کسی را بکاری متقاعد کنید، چند نکته لازم است: اصل آنکه ببینید چه می خواهید و یا دست کم چه نتیجه ای شما را راضی می کند. دوم، اشخاص هر کاری را به دلایل خود و نه به دلایلی که برای شما مهم است انجام می دهند. به همین دایا اشنا شدن با دلایل دیگران بسیار مهم است، بنابراین «یک نقطه نظر خوب» آن است که مزایای آن برای مخاطب شما بیش از مضرات آن باشد که او برای انجام آن کار تقبل می شود.
۳-شناسایی روش های تصمیم گیری: استراتژی تصمیم گیری به سه مرحله تقسیم می شود:
الف) انگیزه: در مرحله شخص تصمیم به تصمیم گیری می گیرد.
ب) تصمیم: در این مرحله شخص در باره عمل یا رفتار بخصوصی تصمیم می گیرد.
ج) تایید: در این مرحله شخص پس از رسیدگی به نتایج ناشی از تصمیم گیری خود در باره خوب یا بد بودن آن تفاوت می کند.
۴-چگونه نقطه نظر خود را به شکلی که تولید نکنند ارائه کنیم: در این مرحله استراتژی ارائه پیشنهاد در مقابل استراتژی تصمیم گیری قرار می گیرد که به سه مرحله تقسیم یم شود: الف) علاقه ب) متقاعد کردن ج) اطمینان مجدد.
۵-همگامی در آینده: به شما امکان می دهد که بر خوادث احتمالی آینده تسلط داشته باشید و پیشاپیش راه حلهایی بریا برخورد با آنها تد ارک ببینید.
۶-خاطرات گذشته، یک منبع دقدرتمند یا ناخودآگاه: منظور روشی است که از منابع ناخودآگاه و قدرتمند دیگران برای رسیدن به واکنشی که مورد نظر شماست استفاده می کنید. این فرایندی است که در آن به یک خاطره، یک احساس و یا واکنشی با فرایندی دیگر ارتباط پیدا می کند و در واقع فرایندی طبیعی است که بی آنکه از آن اطلاع داشته باشید رخ می دهد.
۷-تلقینهای پنهانی: تلقینها و پیشنهاداتی که در یک مجموعه وسیع تر جاسازی شده، بی آنکه از ظواهر امر مشخص باشد، گوینده نقطه نظری را بصورت غیرعلنی به مخاطب خود تاقین یم کند.
۸-سوالها و فرامین تلویجی: آن گونه سوالها و فرامینی که در ضممونی ویع تر قرار دارد و اغلب به شکل یک عبارت پایان یافتن مطرح می شود. پیشنهادهیا تلویحی به اندازه ای نافذ هستند که در واقع به چشم نمی آید. قدرت آنها از این نامرئی بودن آنها مایه می گیرد. به همین دلیل بسیار ارزشمند است اگر بتوانید از پیشنهادان تلویحی استفاده سازنده بکنید تا بتوانید ارتباط موثری با اشخاص برقرار نمایید.
۹-چگونه یک گفت و گو را کنترل کنیم: در برخورد با اشهاص توجه به دو نکته حائز اهمیت اسن: الف) اشخاص بیش از گوش دادن به صحبت کردن علاقه منداند. ب) کسی که گشو فرا می دهد کنترل گفت و گو را به دست دارد. گوش فرادهنده با طرح سوالات بجا و یا ارائه رهنمودهای منطقی و حساب شده یم تواند جریان گفت و گو را در جهت دلخواه هدایت کند.
روبرو شدن با مقاومت
در این بخش پایانی به روشهایی برای برخورد با مقاومت دیگران در برتبر ما و نقطه نظرهای ما اشاره می کنیم.
راه های برخورد با مقاومت:[۳]
۱-مقاومت در برابر تغییر: باید قبل از هرچیز به محرکها و روابط موجود توجه کنیم و در صورت امکان اشخاصی را که بر اثر این تغییر تحت تأثیر قرار می یگرند درنظر بگیریم. اجازه بدهید این اشخاص تاثیر این تغییر را روی خود تحلیل کنند و در باره راه حلی که اتخاذ می کنید مشارکت داشته باشند.
۲-زندگی مسابقه نیست: بهترین راه برای برخورد با مقاومت نه جنگیدن با آن، بلکه کنار آمدن، به توافق رسیدن و در صف واحد قرار گرفتن با آن است.
۳-تشویق اشخاص به صحبت: این روش مفیدی است که اشخاص بی میل به صحبت را به صحبت تشویق می کنید. قدرت این روش ناشی از میل ما به کمال رسیدن است که در همه ما وجود دارد. روش دیگر این است که به آنها اجازه صحبت ندهیم اما در عین حال و همزمان، پیشنهددانی ضمنی و تلویحی برای ادامه صحبت آنها ارائه دهیم.
۴-استفاده خلاق از پریشانی: در جریان یک شورش یا یک طغیان، شرایطی از پریشانی و ابهام حاکم است و این شرایط تا زماین وجود دارد که کسی با یک دستورالعمل روشن و محکم اوضاع را در کنترل خود بگیرد. با دادن دستورالعمل به اشخاصی که در شرایط بهت و حیرت به سر می برند می توانید آنها را به سهولت و با حداقل مقاومت کنترل کنید.
۵-روبرو شدن با مخالفتها: با توجه با ماهیت مخالفت و شخصیت کسی که در مقام اعتراض و مخالفت حرف می زند، به روش های گوناگونی می توان با این مخالفتها روبرو شد:
الف) اعتراض را بپذیرید و از آن استفاده کنید.
ب) با احساس او موافقت کنید.
پ) داستانی تعریف کنید.
ت) ابراز کنجکاوی یا علاقه.
ث) خلاصه کردن مخالفت.
ج) بپرسید که چه اقدامی می تواند مخاطب شما را متقاعد کند.
چ) رویارویی کردن
ح) تصدیق و پافشاری
۶-روبرو شدن با شخصیتهای مقاوم: بر اساس نظریه سیستمی هر آینه یکی از اجزاء یک سیستم را تغییر دهیم، سایر بخشهای سیستم نیز تغییر می کند تا تعادل را از نو برقرار سازد. با تغییر دادن خود می توانیم رفتار مخاطب را تغییر می کند تا تعادل را از نوبرقرار سازد. با تغییر دادن خود می توانیم رفتار مخاطب را تغییر دهیم. در این شراتیط مهم است که بدانیم چه تغییری را باید در ذهن خود بدهیم تا در مخاطب تغییری را که می خواهیم ایجاد شود. هرچه بیشتر بتوانیم رفتارهای خود را تغییر دهیم، شانس موفقیت افزایش می یابد.
