جدول ۱- ۳٫  ضریب آلفای کرونباخ برای گویه های مربوط به متغیرهای تحقیق

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ابعاد	تعداد گویه	مقیاس	آلفای کرونباخ
تضاد والدین	۳	ترتیبی	۸۴/۰
پایگاه اقتصادی- اجتماعی	۳	ترتیبی	۹۰/۰
بی عدالتی	۳	ترتیبی	۸۳/۰
جرم در محله	۳	ترتیبی	۹۴/۰
ناکامی	۳	ترتیبی	۷۸/۰
داشتن همسالان بزهکار	۳	ترتیبی	۸۵/۰
قربانی خشونت شدن	۳	ترتیبی	۹۵/۰
شاهد خشونت بودن	۳	ترتیبی	۸۳/۰
خشونت لفظی	۳	ترتیبی	۸۹/۰
خشونت فیزیکی ملایم	۳	ترتیبی	۸۸/۰
خشونت فیزیکی شدید	۳	ترتیبی	۷۹/۰

 

۱۲-۳- روش تجزیه و تحلیل داده ها

در پژوهش حاضر از روش پرسشنامه برای جمع آوری اطلاعات استفاده شده است و پس از استخراج اطلاعات از نرم افزار Spss برای تهیه جداول و سپس جداول دو بعدی منظم شده و نمودار در نهایت از آزمون آماری مانند همبستگی پیرسون ، و رگرسیون برای تأیید یا رد فرضیات پژوهش استفاده شده است .

 

۱۳-۳ -آزمون فرضیات

فرضیات آماری بر دو دسته است :

۱- فرض صفر .

۲- فرض خلاف یا تحقیقی .

در پژوهش حاضر فرض صفر این است که بین پایگاه اقتصادی – اجتماعی والدین ، احساس بی عدالتی اجتماعی ، داشتن همالان بزهکار ، ناکامی ، جرم در محله ، تضاد والدین ، قربانی خشونت شدن ، تماشاگر خشونت بودن و گرایش جوانان به خشونت رابطه معنی داری وجود ندارد .

فرض خلاف که بین پایگاه اقتصادی – اجتماعی والدین ، احساس بی عدالتی اجتماعی ، داشتن همالان بزهکار، ناکامی ، جرم در محله ، تضاد والدین ، قربانی خشونت شدن ، تماشاگر خشونت بودن و گرایش جوانان به خشونت رابطه معنی داری وجود دارد .

۱۴-۳- سطح معنی داری

« سطح معنادار بودن عبارت است از بدست آوردن یک ارزش آماری که به رد فرضیه صفر منجر شود در شرایطی که این فرضیه درست باشد . (همان منبع ، ۱۳۸۲ : ۲۶۷ ) .

برای مثال وقتی که سطح معنادار بودن یک آزمون آماری ۰۵% باشد احتمال اینکه فرض صفر بطور نادرست رد شود ۰۵/۰ است . در اکثر موارد پژوهشگران سطوح ۰۵% و ۰۱% را به عنوان سطح قابل انتخاب می کنند . در آزمون خی دو برای تحقیق حاضر سطح معناداری ۰۵% در نظر گرفته شده است و اگر خی دو محاسبه شده توسط پژوهشگران از خی دو جدول بیشتر باشد فرض صفر رد می شود و خلاف تأیید می گردد و این بدان معناست که بین متغیرهای مورد نظر رابطه معنی دار وجود دارد .

۱۵-۳- جامعه آماری

جامعه آماری تحقیق حاضر ۱۸۵۰ نفر از پسران ( ۱۵ – ۲۵ ) ساله شهر گیلانغرب هستند .

۱۶-۳- حجم نمونه

از فرمول کوکران برای بدست آوردن حجم نمونه ضرورت  می یابد.

فرمول کوکران :                                                                

در این پژوهش مبنای اثبات یا رد فرضیات با احتمال ۹۵% در نظر گرفته شده است که بر این اساس مقدار t در فرمول فوق ۹۶/۱ می باشد .

« میانگین نمونه با ۹۵% اطمینان بین ۹۶/۱- و ۹۶/۱+ انحراف استاندارد از میانگین جامعه قرار دارد » . ( دلاور ، ۱۳۸۲ : ۲۶۰ ) .

بر اساس اطلاعات موجود در کتابهای آماری q و p  باید برابر ۱ شود و بر این اساس در این فرمول برای هر کدام از این دو عدد ۵/۰ در نظر گرفته شده است که در نهایت مجموع آنها برابر یک می باشد. در فرمول فوق d به مبنای خطای استاندارد می باشد که از تفریق عدد ۱ از عدد سطح اطمینان بدست می آید چون سطح اطمینان در این فرمول ۹۵/۰ است پس بنابراین مقدار d در این فرمول برابر ۰۵/۰ خواهد بود.

N نیز در این فرمول همان جامعه آماری می باشد که تعداد آن برابر با ۱۸۵۰ نفر می باشد .

       

با توجه به فرمول کوکران ، تعداد نمونه مورد بررسی در تحقیق حاضر برابر با ۳۵۰ نفر خواهد بود که اطلاعات مورد نظر از میدان تحقیق از نمونه مورد نظر گردآوری خواهد شد .

بدین ترتیب که در بین گروه های مختلف جوانان دانش آموز را به عنوان نمونه مطالعه انتخاب شده و از بین دانش آموزان دبیرستانهای پسرانه شهر گیلانغرب – دبیرستان رازی ، امام علی و پیش دانشگاهی ثامن الائمه ، انتخاب گردیده اند که پرسشنامه توسط محقق به آنها و پس از تکمیل دوباره جمع آوری گردیده است .

۱۷-۳- متغیرهای مستقل

متغیرهای مستقل این تحقیق عبارتند از :‌ پایگاه اقتصادی – اجتماعی والدین ، احساس بی عدالتی اجتماعی ، داشتن همالان بزهکار ، ناکامی ، جرم در محله ، تضاد والدین ، قربانی خشونت شدن ، تماشاگر خشونت بودن.

۱۸-۳- سنجش متغیر وابسته

در این تحقیق نیز بیشتر گویه های استفاده شده برای سنجش خشونت جوانان از مقیاس تاکتیک های تضاد گرفته شده اند ؛ که در آن خشونت به سه بعد خشونت لفظی ، خشونت فیزیکی ملایم و خشونت فیزیکی شدید تقسیم شده است . از آنجا که در مقیاس تاکتیک های تضاد از سال ۱۹۷۲ در مطالعات متعددی در بیست کشور جهان از جمله اسپانیا ، ژاپن ، سوئد و … با موفقیت انجام شده است .

 

 

 

 

 

۱۹-۳- تعریف متغیرهای تحقیق

پایگاه اقتصادی – اجتماعی والدین

تعریف مفهومی

پایگاه وضعیت اجتماعی فرد در گروه یا گروه در جامعه است ( بروس کوئن ، ۱۳۶۹ : ۱۰۲ ) .

پایگاه به موقعیت اجتماعی فرد در یک گروه یا به مرتبه اجتماعی او در یک گروه ، در مقایسه با گروهی دیگر ، اطلاق می شود ( همان منبع ، ۱۳۷۲ : ۲۴۰ ) .

پایگاه و موقعیت اجتماعی فرد حقوق و مزایای شخص را تعیین می کند (همان منبع ، ۱۳۷۲ : ۸۳ ).

جایی است که هر کس در ساخت اجتماعی اشغال می کند ، وضع یا اعتبار اجتماعی است که معاصران فرد بدو بطور عینی در بطن جامعه ای که در آن حیات می گذراند ، تفویض می دارند ، وضع یا مرتبتی است شخص بطور ذهنی حفظ می کند یا سعی در نگهداری از آن در نظر دیگران دارد جایی که یک فرد خاص در نظامی مخصوص و در زمانی معین اشغال می کند ، پایگاه او در برابر این نظام

جدول ۱۳-۲-۴

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

			ارزش	مقدار انحراف	تقریبا	معنی داری
رتبه های ترتیبی	سامرز	متقارن	.۲۴۰	.۰۴۳	۵٫۴۶۸	.۰۰۰
		قربانی خشونت بودن	.۲۳۹	.۰۴۳	۵٫۴۶۸	.۰۰۰
		خشونت لفظی	.۲۴۲	.۰۴۴	۵٫۴۶۸	.۰۰۰

 

 

۱۴-۲-۴ فرضیه فرعی پنجم : بین تضاد والدین با یکدیگر و میزان خشونت لفظی جوانان رابطه وجود دارد .

برای آزمون این فرضیه از آزمون سامرز استفاده شد و فرضیه معنی دار می باشد ، و این معنی داری در سطح ۰۵/۰ ( Sig = 0/041 ) یعنی هر چه تضاد در بین والدین بیشتر باشد پس میزان خشونت لفظی جوانان بیشتر است .

جدول ۱۴-۲-۴

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

			ارزش	مقدار انحراف	تقریبا	معنی داری
رتبه های ترتیبی	سامرز	متقارن	-.۰۹۷	.۰۴۷	-۲٫۰۴۷	.۰۴۱
		تضاد والدین	-.۰۸۹	.۰۴۴	-۲٫۰۴۷	.۰۴۱
		خشونت لفظی	-.۱۰۶	.۰۵۲	-۲٫۰۴۷	.۰۴۱

 

 

 

 

 

 

 

 

 

۱۵-۲-۴ فرضیه فرعی ششم : بین در معرض خشونت قرار گرفتن فرد و میزان خشونت لفظی جوانان رابطه وجود دارد .

برای آزمون این فرضیه از آزمون سامرز استفاده شد و فرضیه معنی دار می باشد ، و این معنی داری در سطح ۰۱/۰ ( Sig = 0/000 ) یعنی هر چه فرد بیشتر در معرض خشونت قرار گرید پس میزان خشونت لفظی جوانان بیشتر است .

جدول ۱۵-۲-۴

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

			ارزش	مقدار انحراف	تقریبا	معنی داری
رتبه های ترتیبی	سامرز	متقارن	.۱۱۵	.۰۴۶	۲٫۴۹۲	.۰۱۳
		در معرض خشونت بودن	.۰۹۷	.۰۳۹	۲٫۴۹۲	.۰۱۳
		خشونت لفظی	.۱۴۰	.۰۵۶	۲٫۴۹۲	.۰۱۳

 

 

۱۶-۲-۴ فرضیه فرعی هفتم : بین شغل پدر و میزان خشونت لفظی جوانان رابطه معنی داری وجود دارد .

برای آزمون این فرضیه از آزمون کرامر استفاده شد و این فرضیه معنی دار می باشد ، و این معنی داری در سطح ۰۱/۰ ( Sig = 0/000 ) می باشد یعنی بین شغل پدر و خشونت لفظی جوانان رابطه وجود دارد.

جدول ۱۶-۲-۴

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

		ارزش	معنی داری
اسمی اسمی	مقدای فی	.۵۸۳	.۰۰۰
	آزمون کرامر	.۲۹۲	.۰۰۰
تعداد معتبر

 

 

 

 

 

 

۱۹-۲-۴ فرضیه فرعی هشتم : بین میزان جرم در محله و میزان خشونت فیزیکی جوانان رابطه وجوود دارد.

برای آزمون این فرضیه از آزمون سامرز استفاده شد و فرضیه معنی دار می باشد ، که این معنی داری در سطح ۰۱/۰ ( Sig = 0/000 ) می باشد یعنی هر چه میزان جرم در محله بیشتر باشد پس میزان خشونت فیزیکی جوانان بیشتر است.

جدول ۱۹-۲-۴

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

			ارزش	مقدار انحراف	تقریبا	معنی داری
رتبه های ترتیبی	سامرز	متقارن	.۲۰۱	.۰۴۹	۴٫۰۷۹	.۰۰۰
		جرم در محله	.۲۰۲	.۰۴۹	۴٫۰۷۹	.۰۰۰
		خشونت فیزیکی	.۲۰۰	.۰۴۹	۴٫۰۷۹	.۰۰۰

 

 

 

۲۰-۲-۴ فرضیه فرعی نهم : بین معرض خشونت قرار گرفتن فرد و میزان خشونت فیزیکی جوانان رابطه وجود دارد .

برای آزمون این فرضیه از آزمون سامرز استفاده شد و فرضیه معنی دار می باشد ، که این معنی داری در سطح ۰۱/۰ ( Sig = 0/000 ) می باشد یعنی هر چه بیشتر در معرض خشونت قرار گیرد پس میزان خشونت فیزیکی جوانان بیشتر است .

جدول ۲۰-۲-۴

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

			ارزش	مقدار انحراف	تقریبا	معنی داری
رتبه های ترتیبی	سامرز	متقارن	.۲۱۶	.۰۴۹	۴٫۳۶۶	.۰۰۰
		در معرض خشونت بودن	.۲۲۰	.۰۵۰	۴٫۳۶۶	.۰۰۰
		خشونت فیزیکی	.۲۱۱	.۰۴۸	۴٫۳۶۶	.۰۰۰

 

 

 

 

 

 

ورزش است و  چه فعالیتی ورزش نیست اهمیت دارد. در عوض، کاسپرسون، پاول و کرستینسن (۱۹۸۵) اشاره کرده اند که فعالیت جسمانی می تواند جزئی از تفریح یا فعالیت های کاری باشد. گوین، لوسک و ریچارد (۲۰۰۱) چهار پارامتر فعالیت جسمانی را توصیف کرده اند:: نوع، فراوانی، شدت و مدت. نوع، نشانگر سیستم های جسمانی است که در فعالیت های خاص مثل ایروبیک، حرکات کششی، حرکات مقاومتی و انعطاف پذیری به کار می رود. فراوانی با توجه به میزان فعالیت به کارگرفته شده در یک دوره زمانی شناسایی می شود. شدت، بار تحمیلی را توصیف می کند که بر اثر فعالیت بر سیستم فیزیولوژیکی وارد می شود. مدت، دلالت بر مدت زمان یک فعالیت خاص دارد. تناسب جسمانی به عملکرد فیزیولوژیکی و توصیف نگرش های ما اشاره دارد که بر توانایی ما برای انجام فعالیت جسمانی اثر می گذارد . اشکال مختلف تناسب جسمانی معرفی شده است (کاپلان ، سالیس و پاترسون، ۱۹۹۳). این فعالیت ها شامل تحمل قلبی ریوی، تحمل عضلانی، نیرومندی عضلات، ترکیب بدن و انعطاف پذیری است.

وان (۱۹۹۷) ورزش را ” فعالیت هایی در نظر می گیردکه شامل قدرت و مهارت، رقابت و راهبرد و یا شانس می شوند و برای شادی، رضایت و منافع شخصی شرکت کنندگان یا دیگران (مثل درآمد)، ( برای مثال، تماشاگران) انجام می شود و شامل ورزش های ساختار یافته یا تفریحی و نیز ورزش به صورت سرگرمی است”.

سلامت روانی سه بعد هیجانی،اجتماعی و روان شناختی را شامل می گردد. سلامت هیجانی، رضایت از زندگی ، خوشبینی و امیدواری ، اعتماد به نفس، تسلط و حس کنترل ، داشتن هدف در زندگی ، احساس تعلق و حمایت شخصی از مهمترین جنبه های آن هستند( وایت لو و همکاران،۲۰۰۸). شناخت در حال رشدی وجود دارد که از نظر جسمی فعال بودن با بهبود سلامت روانی مثل ارتقاء بهداشت روانی و پیشگیری از رشد مشکلات سلامت روانی مرتبط می شود. بعلاوه ، فعالیت جسمانی نشانه های بیماری های روانی  مختلف را  بهبود می دهد. منافع روان شناختی فعالیت جسمانی در پشینه تجربی و غیرتجربی به طور گسترده ای مورد توجه قرار گرفته است.(به نقل از نصری۱۳۸۹)

اثرات ورزش بر فیزیولوژی و روان:

تحقیقات بسیاری نشان داده است که در جریان فعالیت‌های ورزشی شدید میزان ترشح اندورفین‌ها افزایش می‌یابد و به همین دلیل ورزشکاران پس از انجام تمرینات احساس لذت و آرامش خاصی می‌کنند. با توجه به شباهت بین اندورفین‌ها و ترکیبات افیونی، ورزش کردن می‌تواند جایگزین سوء مصرف مواد مخدر در معتادان شود(وایت لو، ۲۰۰۸).

در نتیجه تمرینات ورزشی مدام، میزان جریان خون در مغز افزایش می‌یابد. افزایش جریان موجب اکسیژن رسانی و تغذیه بهتر نرون‌های مغز شده و از تنگ شدن عروق مغز جلوگیری می‌کند. این تاثیرات خود موجب پیشگیری از فراموشی و زوال توانمندی‌های ذهنی در سالمندی می‌شود. تمرینات ورزشی همچنین موجب آزادسازی نوعی فاکتور رشد به نام [۶]B.D.N.F می‌شود که می‌تواند نرون‌ها را در مقابل آسیب و صدمه مقاوم نموده و از بروز بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون تا حدود زیادی جلوگیری کند(توکویاما، ۲۰۰۰).

پژوهشگران همچنین دریافتند که سالمندانی که در یک برنامه تمرینی قدرتی و انعطافی به مدت یک ساعت سه بار در هفته و در طول ۴ ماه شرکت کردند عملکردشان در اجرای آزمون‌های حافظه، بهبود یافت. اگر چه این گونه بهبود حافظه بیشتر در سالمندانی که تمرینات هوازی انجام می‌دهند رخ می‌دهد، اما تحقیقات بیشتر نشان داده است که هیچ تمرین ورزشی نسبت به تمرینات ورزشی دیگر از لحاظ تاثیر بر حافظه برتری ندارد. به عبارت دیگر بین ورزش‌های مختلف از حیث تاثیر بر حافظه تفاوت معنی داری مشاهده نمی‌شود(لوریان، ۲۰۰۱).

در تحقیقی دیگر، سالمندانی که به تازگی بازنشسته شده بودند و زندگی کم تحرکی را آغاز کرده بودند، در طول ۴ سال توسط آزمون‌های شناختی گوناگون مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج بررسی‌ها، نشان داد که توانمندی‌های شناختی این سالمندان از زمان بازنشستگی تا ۴ سال بعد از آن به طور فزاینده‌ای کاهش می‌یابد. از سوی دیگر، سالمندانی که پس از بازنشستگی در تمرینات منظم از قبیل راهپیمایی، آهسته دویدن، دوچرخه‌سواری و حرکات موزون شرکت داشتند در نمرات آزمون‌های شناختی آنها در طول ۴ سال کاهشی صورت نگرفته بود (لوریان، ۲۰۰۱).

پژوهشگران معتقدند که ممکن است فرآیندهای مشابهی در مغز انسان وجود داشته باشد. به عبارت دیگر، تمرینات ورزشی ممکن است موجب تقویت ساختار هیپوکامپ در انسان شوند. آی وی(۲۰۰۱) معتقد است که تمرینات ورزشی برای سلامت جسم و روان، به یک اندازه، ضرورت دارد. کشف هیجان انگیزی که صورت گرفته این است که تمرینات ورزشی علاوه بر افزایش جریان خون در مغز، میزان تولید مولکول BDNF را هم افزایش می‌دهند.  این مولکول همچنین می‌تواند از تباهی سلولها در اثر بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون جلوگیری کند.

بر طبق نتایج آزمایش‌هایی که اخیراً در رابطه با تاثیر ورزش بر حافظه انجام شده، افزایش میزان تولید BDNFمی‌تواند بر یادگیری و حافظه تاثیر مثبت داشته باشد. بنابراین در نتیجه تمرینات ورزشی، میزان جریان خون در مغز، تعداد سلول‌های مغز در ناحیه هیپوکامپ و ترشح مولکول‌های حفاظتی مانند BDNF افزایش می‌یابد. مجموعه این فرآیندها می‌تواند موجب بهبود حافظه و به تعویق انداختن بیماری آلزایمر شوند. همچنین انجام تمرینات ورزشی می‌تواند کاهش توانمندی‌های شناختی را که در اثر سالمندی حادث می‌شود به

فرضیه اندورفینها: اندورفین‌ها دسته‌ای از مواد شیمیایی هستند که از نرونهای مغز ترشح می‌شوند و آثار شبه افیونی دارند (ضد درد و آرام‌بخش). تمرینات ورزشی و بویژه دویدن می‌توانند موجب افزایش اندورفین‌ها شوند. همچنین مصرف الکل یا برخی از غذاها، موجب تحریک ترشح این مواد می‌شوند. تزریق ماده نالوکس که در پیوند با گیرنده‌های اندورفینی مانع اثربخشی اندورفین می‌شود، می‌تواند تاثیرات مثبت ورزش بر خلق را کاهش دهد. بنابراین می‌توان گفت تاثیرات خلقی ناشی از ورزش عمدتاً ناشی از ترشح اندورفین‌ها است. به طور کلی پژوهشگران دریافتند که محیط‌های چالش برانگیز که شامل سه عامل موقعیت‌های یادگیری فشرده، تعامل‌های اجتماعی و فعالیت‌های فیزیکی هستند نقش مهمی در افزایش تعداد سلول‌های مغز در جانداران مختلف و حتی در انسان دارند.

تعداد زیادی از پژوهش ها به تاثیر ورزش و فعالیت جسمی بر حالات خلقی، در عین تاکید ویژه بر اضطراب و افسردگی ،پرداخته است. شواهد حاکی از آن است که در برخی افراد ،  ورزش در کاهش اضطراب مؤثر است( هکفورت و اسپیلبرگر ، ۱۹۸۹؛ لندرز و پتروزلو، ۱۹۹۴؛ لندرز و آرنت، ۲۰۰۱؛ مک آلی ، میهالکو، و بین، ۱۹۹۶؛ راگلین و مورگان ، ۱۹۸۷؛ سالمون، ۲۰۰۰ ). در مقایسه با صفت اضطراب، ورزش مخصوصاً بر حالت اضطراب تاثیر دارد . فرایند ایجاد اثر اضطراب زدایی فعالیت جسمی ، به وضوح مشخص نیست. مورگان، کسی که سالها به بررسی اثر ورزش بر حالات خلقی پرداخته است، فرض می کند که ورزش موجب انحراف توجه یا ” وقفه ” در فشارها و اضطرابهای زندگی روزمره می شود ( بهرک و مورگان، ۱۹۷۸ ).

تحقیق رجسکی، هاردی، و شاو ( ۱۹۹۱ ) نشان می دهد که در خلال ورزش ، اضطراب به شکل خطی کاهش می یابد، در حالی که برانگیختگی در طول ورزش افزایش یافته و بعد از آن به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. این توضیح، منطقی و قابل قبول به نظر می رسد و به تبیین نتایج سردرگم کننده حاصل آمده، کمک می کند. بیدل و موتری ( ۲۰۰۱ ) پژوهش ها را خلاصه کرده و نتیجه گرفتند که ورزش منجر به کاهش اضطراب به میزان کم تا متوسط می شود؛ این اثر هم برای ورزش دائم و موقت ، و هم اضطراب حالتی و صفتی وجود دارد؛ اضطراب هم در خلال ورزش و هم در پایان ورزش کاهش می یابد؛ و افرادی که در بالاترین حد تبحر در ورزش های ایروبیک هستند، پاسخ فیزیولوژیکی ضعیف تری به فشارزاهای روانی اجتماعی نشان می دهند.

تاثیر ورزش بر افسردگی، مدت بسیار زیادی موضوع پژوهشی بوده است. در هر حال، شواهد حاکی از آنند که فعالیت جسمی می تواند افسردگی غیر بالینی را کاهش دهد ( به طور مثال ، بیدل و موتری، ۲۰۰۱؛ جاسنوسکی، هولمز، و بنکز، ۱۹۸۸؛ استین و موتا، ۱۹۹۲ ). پژوهش آغازین انجام شده توسط گریست و همکارانش(۱۹۸۴ )، اثر دویدن به عنوان یک درمان را در ارتباط با افرادی که مبتلا به افسردگی بالینی هستند، بررسی کردند و سطوح پایین تر افسردگی را در افرادی که در برنامه دویدن شرکت داشتند را گزارش کردند، این نتیجه پیشنهاد می کند که ورزش، درمانی سودمند است. ویتچ و همکاران(۲۰۱۰) نیز اثر مثبت ورزش را بر افسردگی افراد بزرگسال مورد تاکید قرار دادند. بیدل و موتری ( ۲۰۰۱ ) جمع بندی پژوهشی بسیار خوبی در این حیطه فراهم کرده اند و باز هم افسردگی بالینی را از افسردگی غیر بالینی متمایز ساختند.

در ارتباط با افسردگی غیر بالینی ، نتیجه آن است که اثر ضد افسردگی مرتبط با ورزش ، منجر به کاهش متوسطی در افسردگی می شود ، این اثر در مورد ورزش دائم و موقت و برای گروه های متفاوت سنی و جنسی صادق است، وارتباط سطوح پایین تر افسردگی با سبک زندگی فعالانه جسمی نشان داده شده است. در مورد افسردگی بالینی ،نتایج چندان مشخص نیستند؛ در هر حال نتایج حاکی از آنند که فواید ، بسیار بیشتر از خطرات هستند، فواید سلامت جسمی با ارزش اند و در نهایت آن که ” باید از فعالیت جسمی و ورزش به عنوان بخشی از درمان بیماران افسرده بالینی ، حمایت شود ” .

شواهدی وجود دارد که خودپنداره فرد در فعالیت جسمانی بهبود می یابد. فولکین و سیم(۱۹۸۱) در خصوص تناسب جسمانی و بهبود متغیرهای روانشناختی مربوط به ادراک از خود، تحقیقات موجود را بررسی کردند. آن ها به این نتیجه دست یافتند که آموزش تناسب اندام ، خلق، رفتارهای مربوط به شغل و خودپنداره را بهبود می بخشد. سان استروئم (۱۹۷۸) با مرور پیشینه مربوط به عزت نفس و ورزش در ۱۶ سال اخیر به نتایج مشابهی دست یافت. فاکس(۲۰۰۰) اخیرا ۳۶ بررسی منتشر شده از سال ۱۹۷۲ را مورد بازبینی قرار داد و به این نتیجه دست یافت که ۷۸ درصد بررسی ها تغییرات مثبت را در اعتماد به نفس یا خودپنداره جسمانی در پاسخ به فعالیت جسمانی نشان دادند. متغیر روانشناختی دیگر خودکارآمدی است. پژوهشگرانی که در این زمینه مطالعه می کنند (برای مثال، بندورا، ۱۹۹۸؛ فلتز، ۱۹۸۸؛ هاردی، جونز و گولد، ۱۹۹۶) بیان کردند که تمرین ورزشی و ورزش حیطه ای بسیار عالی برای مطالعه خودکارآمدی است. بندورا (۱۹۹۰؛۱۹۹۸) به طور خاص از نقش خودکارآمدی در بطن عملکرد ورزشی صحبت می کند. او بیان می کند که ورزشکاران برای دستیابی به سطوح بالای مهارت، مهارت های خود را گسترش می دهند و اغلب از آن ها خواسته می شود که درمقابل افرادی که بسیار ورزیده اند

باورها ، نگرش ها و … .

چنین پنداشته می شود که در درس هایی که از شرکت کردن در ورزش می آموزیم به سایر جنبه های اجتماعی انتقال پذیر است و از این طریق فرد را برای شرکت موفقیت آمیز در آن زمینه ها یاری می دهد.

دانیش(۲۰۰۲) اظهار می دارد که کودکان مهارت های ارتباط و تصمیم گیری را با شرکت در ورزش کسب می کنند  (عبدلی ، ۱۳۸۶ ،ص ۱۳۶و ۱۳۹ ). تربیت بدنی در قبول مسئولیت برای پرورش و القای ارزش های اجتماعی در افراد جامعه خصوصاً دانش آموزان مدارس سهیم بوده و به عنوان عاملی در جهت تقویت ارزش های اجتماعی و رفتار های مطلوب انسانی موثر است (عزیز آبادی فراهانی ، ۱۳۷۳ ،ص ۱۱). اهتمام به موضوع اجتماعی شدن و رابطه ی آن با ورزش زمانی به اوج خود رسید که سمیناری بین المللی با موضوع « اجتماعی شدن از طریق ورزش» بر پا شد. این سمینار که در سال ۱۹۷۱ در کانادا برگزار گردید به این نتیجه رسید که تربیت بدنی عاملی مهم در اجتماعی شدن فرد می باشد (انور الخلولی ،۱۳۸۳ ،ص۲۰۰ ) .به عقیده ی راجر کایو آ «تمدن فقط در سایه برتری و ارزش والای قهرمانی یعنی بازی رقابت آمیز و مسابقه ای که سر چشمه ی دموکراسی و حکومت مردم بر مردم است به وجود آمده است. » (توماس ،۱۳۷۰ ،ص ۹۳ ). روند اجتماعی شدن  کودکان با فعالیت های اولیه ورزشی آنان آغاز می شود و موجبات رشد و تکامل حرکتی در دوره کودکی و مشارکت ورزشی آنان در سال های بعد را فرا هم می­ کند (ام .هی وود ،۱۳۸۷،ص۴۷۴ ).

 

تأثیر ورزش در شخصیت

شخصیت اجتماعی بیان کننده ی رشد صحیح و طبیعی روانی افراد است . چنانچه تربیت بدنی در یک جامعه مطابق با اصول این علم در نظر باشد ، افراد ورزشکار را از فرد گرایی و خود محوری خارج کرده و رشد روحیات طبیعی را در فرد بهبود می بخشد که در نتیجه شکوفا شدن این استعداد، فرد باسایر افراد اجتماع آسانتر ارتباط بر قرار کرده و در کنار آنها زندگی می نماید (عزیز آبادی فراهانی ،۱۳۷۳،ص ۲۰ ). جرج کلی از روانشناسان معروف  «شخصیت را روش و شیوه خاص هر فردی در جستجو برای پیدا کردن و تفسیر معنای زندگی تعریف می کند .» مطالعات انجام یافته نشان می دهد که ورزشکاران و قهرمانان ،با شهامت و فدا کار می باشند و بر اراده خود تسلط دارند .(کوشافر، ۱۳۸۱ ،صص۱۷۱و۱۷۲ ) بازی و ورزش  پیوند تنگاتنگی با رشد و تکامل شخصیت کودک دارند و آن را به مرحله نضج و آگاهی اجتماعی می رسانند . پژوهشگران تحقیقات فراوانی پیرامون نقش بازی وگیم ها در اجتماعی شدن و همچنین درباره این مسأله به انجام رسانده اند که چگونه فعالیت های بدنی ،روی هم رفته در تکوین تصویر روشنی از بدن در ذهن کودک ،که به تصویر بدن معروف است ،تأثیر می گذارد .تصویری که مفهوم خود بدنی و در نتیجه مفهوم خود پنداره بر پایه ی آن استوار است و نخستین خشت بنای شخصیت کودک به شمار می آید .فعالیت حرکتی عموماً فرصت پر باری برای خود شکوفایی کودک فراهم می آورند .

کودک در ضمن پرداختن به بازی تجربه های پیروزی و شکست  را از سر می گذراند  و این تجربه ها در گسترش تصورات او و پیوند دادن مفاهیم و اهداف و چشم انداز های وی با واقعیت خویش تأثیر می گذارد و ادراک واقع بینانه و غیر مبالغه آمیز او از حدود و توانایی های جسمش را افزایش می دهد که این خود ، شخصیت اجتماعی او را نضج می دهد و به وی اعتماد به نفس می بخشد و باعث دور شدنش از خصلت هایی چون خود شیفتگی و غرور  می گردد بی آنکه از ارزش او چه در برابر خودش چه در برابر دیگران  چیزی بکاهد.(انور الخلولی ، ۱۳۸۳ ،ص ۸۲و ۸۳) .دیدگاهی نیز اعتقاد دارد که ورزش به عنوان واسطه و عامل ارتباط بین فرد با خودش یا دیگران است. این شناخت چند جنبه ای می تواند در ساز گاریهای اجتماعی و شخصیت دخیل باشد .درباره ارتباط ورزش با صفات شخصیتی ، آیزنک با گرد آوری لیست مهمی از نتایج تحقیقات ورزش و شخصیت بیان کرد که سه زمینه خوب از شخصیت در رابطه با ورزش از قبیل برون گرایی ، روان رنجوری و روان پریش خویی وجود دارد و برخی از صفات ،حالات و خلق و خوی ارتباط خوبی با رفتار ورزشی دارند.وی می گوید: « تغییرات ناشی از ورزش در شخصیت به تدریج و آهسته و پس از سالها روی می دهد ،زیرا ورزش اعمال سیستم عصبی سمپاتیک ،انتظارات و ارزش ها را تغییر می دهد. » (عبدلی ،۱۳۸۶ ،ص۶۰ و ۶۱).

 

تأثیر ورزش در اخلاق و رعایت حقوق دیگران

 چون برنامه های تربیت بدنی امکان و شرایطی دارد که شخصیت و ماهیت افراد بروز می کند و آشکار می گردد لذا رفتار و اعمال ناشایسته شناخته می شود و جایگزینی خصایص انسانی و رعایت قوانین صورت می گیرد .بدین گونه هر فرد می تواند از احترام لازم در بین دسته و جامعه خود برخوردار گردد.این ارتباط مطلوب شکل گرفته و به صورت اخلاق در آمده و به قلمرو های خارج نیز انتقال یافته و مشاهده می شود (کوشافر،۱۳۸۱،ص۶۸ ).

هربرت رید اغراق نکرده است آنجا که می گوید : «من کاملاً موافقم که تربیت ورزشی تا حدی به پرورش اراده می انجامد .همچنین از این که در مدارس ما زمانی را به بازیها اختصاص می دهند متأسف نیستم،بلکه بر عکس ،این زمان تنها زمانیست که به بهترین وجه می گذرد. اخلاق ورزشی روحیه تیمی و گروهی ،به سنتی ،در کنار دیگر سنت های اجتماعی ، تبدیل شده است .»